ALBUM REVIEW : Artsaves – UNref

ریویو : آرمین نوروزی

این سومین اثر رسمی آرش ملاکریمی ملقب به ArtSaves در قالب آلبوم است که لیبل Kopi Records آن‌را منتشر کرده است؛ لیبلی که به‌تازگی توسط خود ملاکریمی فعالیتش را آغاز کرده است.
تجربه شنیداری خوب و دلچسب آلبوم Seuil، اشتیاق من برای شنیدن اثر تازه ساند‌آرتیست تهرانی را دو‌چندان کرد. آلبومی که البته طی دو سال پیاپی و در دو نسخه مجزا منتشر شد. نسخه اول و اصلی آلبوم در سال ۲۰۱۶ به انتشار رسید و سال بعد در نسخه دوم، هنرمندانی دیگر مانند Tegh، Fedor K، Vahag و … ، قطعات منتخب آلبوم را بازسازی کرده و ریمیکس های متنوعی از آن‌ها ارائه دادند.

ملاکریمی با اثر تازه‌اش در حالی که ما را با بخش‌های تاریک تر ذهنش آشنا می کند، بار دیگر مهارت های آهنگسازی خود را نیز به چالش می‌کشد و ثابت می‌کند که همچنان شیفته تجربه‌های نو ‌است.
آلبوم کوتاه UNref از سه قطعه اصلی و یک قطعه بازسازی‌شده یا ریمیکس تشکیل می‌شود و شاید بتوان آن را نقطه مقابل آلبوم پیشین هنرمند قرار داد.
آلبوم Seuil به شدت رنگ آمیزی شده تر بود چرا که بیشتر حول ملودی های گوش نواز و نت های اغلب ماژور می‌چرخید و فستیوالی از انواع و اقسام سبک ها از جمله الکترونیکا، داونتمپو، الکتروکلش و بریک بیت را پدید آورده بود.
او در اینجا اما تمرکز خود را روی تکنو گذاشته و فضایی به مراتب سیاه تر و ترسناک تر خلق کرده است. بیش از آن که با گوناگونی ملودی و جنس‌های صدا سر‌‌ و کار داشته‌‌باشیم، با تنوع و پیچیدگی ضرباهنگ‌ها مواجه هستیم.

قطعه اول یعنی Kopi با هجوم کیک‌ و کلپ کوبنده و مرگبارش وارد می‌شود. هنوز از پد خبری نیست اما ضربات رگباری های‌-هتس با جنس صدای اصیل و متاثر از فضای آنالوگی،‌ روی بی‌پی‌امی که نزدیک به ۱۳۰‌ است، فضا‌های خالی اطراف این دو را پوشش می‌دهد؛ در همین میان، سینت بیس با نت ثابتی از راه می رسد، درامز شاخ و برگ می‌گیرد و به مرور بافت‌های دیگری به آن اضافه می‌شود که ساختار آن را پیچیده‌تر می‌کند. متوجه می‌شویم که با یک تکنوی کلاسیک و با‌قاعده روبه‌رو نیستیم و قرار است با چینش ضد‌ضرب و نامتعارف اجزا قافل‌گیر شویم. موتورِ ماشین عظیم الجثه ملاکریمی در اواسط قطعه از کار می‌ایستد؛ ملودی مانترا‌گونه و هیپنوتیکی شروع به نواختن می‌کند و در نیمه دوم آهنگ، ضرباهنگ صنعتی را همراهی می‌کند.

کیک در قطعه GEt it همچنان بی‌رحم است. این بی‌رحمی به این خاطر است که همه راه‌های نفوذ فرکانس‌های بالا به آن بسته شده و از فرکانس‌های پایین صدا تشکیل شده است؛ طوری که انگار از اسپیکر‌ها بیرون می‌زند. نویز و پد نرمی در پس‌زمینه جریان دارد و به‌ آرامی پن می‌شود. ساختمان اصلی قطعه را در ابتدا ضرباهنگ مشخصی شکل می‌دهد که با شلیک کلپ‌ها و پرک ها و گاهی هم افکت‌صدا‌های‌ پراکنده فرم می‌گیرد. در ادامه، ملودی کوتاه و تکرار‌شونده‌ای، به فضای لو-فای قطعه جان تازه می‌بخشد. نمونه وکال لو-پیچ‌شده و نامفهومی در نیمه دوم قطعه به‌گوش می‌رسد که تنها مقدمه‌ای برای دقایق جنون‌آمیز پایانی و جیغ ساند‌افکت‌های عجیب و غریب است.

قطعه Tech5 اتمسفریک‌ترین قطعه آلبوم است و از دو سینت پد مجزا تشکیل می‌شود. یک سولار پد در زیر لایه‌های دیگر واقع شده است که وزن امبینت قطعه را به دوش می‌کشد. تقابل فرکانسی جنس صدا‌ها، علاوه بر این‌که فضای کلی قطعه را دو‌‌قطبی می‌کند، دینامیک خوبی را هم به‌وجود می‌آورد.

نهایتا نسخه ریمدل شده GEt it توسط Kamron Saniee یکی دیگر از ساندآرتیست‌های ایرانی که که تکنوی اکستریم ملاکریمی را وارد فضای dub می‌کند. به نقل از خود Saniee این قطعه برداشت کلی او از مجموعه قطعات UNref بوده و به همین خاطر به جای اصطلاح remix از remodel استفاده کرده است.

ملاکریمی در این مجموعه، صدا‌ها را با‌ ظرافت انتخاب و طراحی کرده و در خلق فضایی انیگمایی و مخوف موفق بوده است. او با روحیه هنری جسور و قاعده‌گریز، در ساختار موسیقایی اثر خود از کمال‌گرایی فاصله می‌گیرد و با استفاده از المان های تکنو به آنتی‌تز آن بدل می‌شود و گامی رو به جلو را با پروژه ArtSaves طی می‌کند.

You may also like ...

0

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *