ALBUM REVIEW : Thom Yorke – Suspiria

ریویو : آرمین نوروزی

پس از جانی گرینوود و فیلیپ سلوی از ریدیوهد، این بار نوبت تام یورک است که پا به عرصه آهنگسازی متن فیلم بگذارد. Suspiria نام یکی از فیلم کالت های ژانر وحشت در سینماست که در دهه هفتاد میلادی ساخته شده و لوکا گوادانینو، در سالگرد چهل سالگی فیلم، آن را بازسازی کرده است. حضور فرانتمن ریدیوهد، تام یورک در جایگاه آهنگسازی موسیقی متن فیلم، نکته حائز اهمیت آن برای طرفداران موسیقی می باشد.
اگر قطعه Spectre که برای تیتراژ آخرین فیلم از سری فیلم های جیمز باند ساخته شد و البته استفاده نشد! ، این نخستین تجربه سینمایی یورک است. او با Suspriria که نخستین پروژه سولو اش از آلبوم Tomorrow’s Modern Boxes در سال 2014 تا کنون بوده، گامی بلند به جهان موسیقی متن فیلم برداشته، چرا که آهنگسازی برای یک فیلم ترسناک به خودی خود چالش بزرگی است، چه برسد به این که یک نسخه اوریجینال و از پیش ساخته شده هم از آن فیلم موجود باشد و اتفاقا آهنگسازی آن بر عهده یکی از گروه های پراگرسیو راک شاخص ایتالیا “گابلین” بوده باشد

یورک جدا از فعالیتش در ریدیوهد، بیش از یک دهه است که به عنوان آرتیست الکترونیک شناخته می شود و تعدادی از مهم ترین آثارش را در آلبوم های شخصی خود یعنیThe Eraserو TMB ارائه داده و موفق شده تا امضای خود را پای آثارش بر جای بگذارد.
به نظر می رسد که او مدتی است به واسطه گرینوود، عضو دیگر ریدیوهد -که در سال های اخیر بیشتر با آهنگسازی متن فیلم عجین بوده است- به موسیقی ارکسترال و ارکستراسیون گرایش پیدا کرده و این گرایش نه تنها در آلبوم آخر ریدیوهد A Moon Shaped Pool ، که در همکاری اخیرش با هنس زیمر Hans Zimmer برای مستند Blue Planet هم قابل ردیابی است.
در Suspiria هم مانند آثار نام برده، سازبندی و تنظیم ارکسترال به گوش می رسد. از آوازهای کُر رنسانسی تا پیانو با حال و هوای موسیقی پیشروی قرن بیستم. موسیقی یورک پیش از این، چنین المان هایی را به خود ندیده بود، اما او فردی نیست که دست از تجربه گرایی بکشد. ترکیب این المان ها با گیتار ریف های راک و سینت لاین های قالبا مالیخولیایی او، فضایی به واقع ترسناک و اگزوتیک پدید آورده است.

قطعه Suspirium یکی از گوش نوازترین موتیف های موسیقی در چند سال اخیر را شامل می شود. قطعه ای با کسر میزان 3/4 که بی شباهت به والتز نیست. البته تمپوی بسیار بالایی دارد و با شعری که به طرز مرموزانه ای امیدبخش و روشن است، همراهی می شود. تک نوازی فلوت پاشا منصورف Pasha Mansurov در یک سوم پایانی به قدری روح نواز است که آرزو می کنید این قطعه تا ابد ادامه پیدا کند.
قطعه تریپ هاپ Has Ended که پسر هفده ساله تام یورک «نوا» به عنوان نوازنده درامز در آن حضوری چشمگیر دارد، مانند یک قطعه جا مانده یا B-Side از آلبوم Amnesiac است. شعر قطعه نیز بیشتر شبیه به یک مانیفست سیاسی است و همخوانی زیادی با سایر قطعات آلبوم ندارد.
قطعه Open Again حول یک گیتار ریف اسپنیش-طور می گردد و سینت در پس زمینه با ریورباسیون زیاد پخش می شود و کم کم وکال و گیتار را محو می کند.
قطعه Unmade از نظر ساختاری نزدیک ترین قطعه به آثار پیشین ریدیوهد است و قطعا دل طرفدارانش را به دست می آورد. یک بالاد پیانوی آرام و مساعد که علاوه بر وکال غمگین یورک، پذیرای گروه کُر ارکستر لندن نیز هست.

قطعه Volk به نوعی Theme Song اصلی فیلم است و کاملا تحت سلطه نویز هاست. این نویز ها اغلب با سینت و مادیولرها ایجاد می شوند. یورک سعی کرده تا با ملودی لوپ شده کوتاهی که در طول قطعه مدام تکرار می شود، فضایی تاریک و رعب انگیز ایجاد کند. تک نوازی درامز نوا یورک در انتهای قطعه، تنش را به اوج می رساند و به تداعی حس وحشت کمک می کند. قطعه The Universe is Indifferent اما بیش از اینکه شبیه به ساوندترک یک فیلم باشد، شبیه به یکی از اثار تجربی پروژه های جانبی یورک مثل Atoms for Peace است. شاید مهم ترین ویژگی این قطعه، موزیکالیته شرقی آن باشد.
سایر قطعات بخش دوم آلبوم کوتاه و شبیه به هم هستند و یورک در ساخت آن ها متمرکز بر ایجاد نویز و خلق اتمسفر بوده است. جیغ استرینگ پدها در قطعه A Soft Hand Across Your Face یا Voiceless Terror و ساوندافکت های عجیب و وحشتناک Synthesizer Speaks و فضای سرد و بی روح Drone چهارده دقیقه ای A Choir of One که پررنگ ترین حضور گروه کُر لندن در آلبوم است، همگی یک هدف را دنبال می کنند.

برخی از قطعات آلبوم Suspiria، مستقل از تصاویر گوادانینو نیز زیبا و شنیدنی هستند، اما بیش از نیمی از قطعات، خارج از قلمروی فیلم، خنثی هستند؛ به این معنا که به ماهیتی مشخص و مجزا دست پیدا نمی کنند یا تبدیل به قطعاتی به یاد ماندنی نمی شوند. البته که محدودیت ها و ویژگی های ژانر و همچنین توجه بیش از حد یورک بر خلق اتمسفر و اصرارش بر استفاده مکرر از لوپ های کوتاه و ساوندافکت های عجیب و غریب، در یکنواخت شدن آن بی تاثیر نبوده است. بنابراین موسیقی یورک فارغ از این که با تصاویر فیلم همخوانی داشته یا نداشته، کماکان در عرصه موسیقی متن فیلم تاثیر شگرفی نمی گذارد و شاید بارزترین وجه تمایز آن نسبت به آثار مشابه، آوازه و شهرت مولف آن باشد.

You may also like ...

0

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *